نمی خوام این جمله رو بگم چون می دونم بچه هایی که امروز کتک خوردند هیچ کدوم جزو ۱۷ میلیون رای دهنده در خرداد امسال نبودند.اما تصویری که امروز دیدم وحشتناک تر از این حرفها بود.آستانه تحمل دولت تنها ۳دقیقه بود که با شروع خوانده سرودی توسط زنان به سوی آنها حمله ور شدند و با باتوم به وحشتناکترین شکل ممکن کتک می زدند و از زدن زنان هیچ ابایی نداشتند.
تصویری دلخراش که خیلی منو ناراحت کرد کتک زدن سیمین بهبهانی بود که به تازگی از بستر بیماری بلند شده و در حالی از معرکه نجات پیدا کرد که یه حلقه انسانی دورش تشکیل شد و اون زنها کتک می خوردند اما دستهاشون رو که دور بهبهانی گرفته بودند باز نکردند.
زنهای زیادی رو دیدم که اشک می ریختند از درد زیاد باتوم ولی باز شعر می خوندند.همون جا بود که گفتم حالا حالاها مونده تا مردم قدر خاتمی رو بدونن.تاکید می کنم خاتمی رو نه دولت اون رو!
نکته جالب این بود که از چند روز پیش سایتها و گروها و افراد مدافع حقوق زنان کولاکی به خاطر امروز به پا کردند اما نه از مجله زنان کسی بود و نه حتی پرستوی عزیزم.
شنیدم رویا کریمی مجد،شادی صدر و شخصی دیگر در مصاحبه ای با رادیو فردا گفتند تجمعی برگزار نشده در حالیکه کریمی مجد اصلا آنجا نبود.شادی صدر خودش با نیروهای انتظامی در گیر بود و دیگری اصلا در فضای مطبوعات حضور ندارد.
دلم از این می سوزه که پسر های بیچاره هم زیاد کتک خوردند.
نکته ای که خیلی توجهم رو جلب کرد نوع برخورد نیروهایی بود که به نظرم از افراد نیروهای انتظامی نبودند.طوری عقده ای فریاد میزد در بی سیم که نیروهای اطلاعات رو بریزین که معلوم بود تنها هدفش از این فریادها فقط به رخ کشیدن قدرتی که ۸ سال ازشون دریغ شده بود.
شاید تو شرایط بهتر بیشتر توضیح بدم. |
